wiosno, ach to ty...
Zwykle w połowie stycznia tracę już nadzieję, że doczekam do wiosny, skreślam dni w kalendarzu i tęsknie wyglądam za słonkiem. Jakoś udało mi się dotrwać i w tym roku, dni zimy są już policzone, już nie drażni mnie nawet ten topniejący śnieg, wszechobecne kałuże i ciapa. Jest słońce, nie ma mrozu, żyć nie umierać.
Zdjęcie co prawda jest jesienne, ale oprawa zdecydowanie wiosenna, zachciało mi się kolorowo, bałaganiarsko... jak zawsze w takich chwilach, biegnę szybko na bloga mumy, naoglądać się, bo ona jest dla mnie mistrzynią tej kategorii. Jak widać i papiery użyte w pracy są autorstwa mumy.
Zwykle w połowie stycznia tracę już nadzieję, że doczekam do wiosny, skreślam dni w kalendarzu i tęsknie wyglądam za słonkiem. Jakoś udało mi się dotrwać i w tym roku, dni zimy są już policzone, już nie drażni mnie nawet ten topniejący śnieg, wszechobecne kałuże i ciapa. Jest słońce, nie ma mrozu, żyć nie umierać.
Zdjęcie co prawda jest jesienne, ale oprawa zdecydowanie wiosenna, zachciało mi się kolorowo, bałaganiarsko... jak zawsze w takich chwilach, biegnę szybko na bloga mumy, naoglądać się, bo ona jest dla mnie mistrzynią tej kategorii. Jak widać i papiery użyte w pracy są autorstwa mumy.







